و به دار بياويزند ، و چنان‌كه مىبينيد مسأله ، مسأله يك اعدام و به دار آويختن يك شخص نبود بلكه مسأله توهين به اسلام ، مذهب و اهانت به جشن بزرگ نيمه شعبان بود . مسلمانان يزد از اين جريان و برنامه اهانت‌آميز مطلع شدند . علماء بزرگ آن‌ها مخصوصاً مرحوم آقاى حاج شيخ غلامرضا موضوع را در شرف وقوع و راه هر گونه اقدام قانونى را بسته مىبينند ، و درگيرى با دولت و ممانعت فيزيكى را هم به اعتبار اين‌كه عوامل اين حركت پيش‌بينىهاى لازم را نموده و مسئولان امنيت را به قول خودشان براى حفظ نظم و جلوگيرى از اغتشاش در موقع اجراء حكم اعدام آماده كرده بودند بىنتيجه يا منجر به قتل جمع بسيارى مىديدند ، فقط يگانه راه را توسل به مقام مرجعيت و گزارش اين جريان به محضر آيت الله بروجردى مىدانستند . لذا دو نفر از اهل علم و روحانيون يزد را با نامه استنصار به قم اعزام مىنمايند تا بلكه به وسيله اقدامات ايشان اين برنامه متوقف شود . فرستادگان به واسطه آن‌كه بين راه ماشينشان خراب مىشود ، نتوانستند به موقع ، خود را به قم برسانند و روز